Muzea

muzeum


Dzień 22 maja 2013 r. przeszedł do historii. To szczególny dzień, historyczny moment dla miasta i gminy Tuchów. W tym właśnie dniu dokonano uroczystego otwarcia i poświęcenia Muzeum Miejskiego w Tuchowie. Zaproszeni goście, wśród których byli: przedstawiciele samorządu, dyrektorzy szkół oraz darczyńcy, licznie przybyli na tę uroczystość. Słowa powitania skierował do zgromadzonych w sali widowiskowej tuchowskiego Domu Kultury gości Burmistrz Tuchowa Mariusz Ryś. Historię muzeum nakreślił Ryszard Wrona – Przewodniczący Rady Miejskiej w Tuchowie i zarazem pomysłodawca utworzenia muzeum. To właśnie z jego inicjatywy, przy ogromnym jego zaangażowaniu i pracy włożonej w tworzenie muzeum, zamierzony cel został osiągnięty. Przewodniczący skierował słowa podziękowania do darczyńców oraz wszystkich, którzy pomogli mu w tej żmudnej, mrówczej, wymagającej wytrwałości pracy i przyczynili się do utworzenia muzeum. Powstałe muzeum mogło zostać otwarte dzięki swoim darczyńcom, którzy przekazali cenne eksponaty i muzealia. W słowach skierowanych do darczyńców Przewodniczący powiedział m.in.: „Bez Was Drodzy Państwo, tego muzeum by nie było. Bardzo serdecznie Wam dziękuję”.


Wśród darczyńców należy wymienić rodzinę Państwa Radwanów, która przekazała potężną kolekcję śp. Tadeusza Radwana. Podczas uroczystości, nie ukrywając wzruszenia, syn śp. Tadeusza – Albert Radwan przedstawił historię życia ojca oraz nakreślił sens i genezę powstania zbiorów. W swoim wystąpieniu Albert Radwan powiedział m.in.:
„Przed muzeum stoją różne cele, przede wszystkim edukacyjne: przekaz wiedzy, głównie historycznej, przyrodniczej, technicznej. Człowiek, społeczeństwo ma czas, który minął. To co było to dla człowieka pewien fundament tego, co w przyszłości będzie. Nie będzie nowego, gdyby nie było starego. To jest pewien fundament, podstawa tego, co w przyszłości będzie. Fundament, podstawa to przeszłość, bez tego nie będzie przyszłości.(…) Dziękuję Panu Przewodniczącemu Ryszardowi Wronie za to, że stworzył odpowiednie warunki, by zbiory mojego ojca znalazły godne miejsce, by stało się tak jak zawsze chciał, a chciał aby świat te zbiory zobaczył. Dziękuję Panu Burmistrzowi i Dyrektorowi Domu Kultury Januszowi Kowalskiemu oraz wszystkim, których pracy nie dostrzegałem, a którzy wnieśli duży wkład w organizowanie tego muzeum. Tak się złożyło, że właśnie dziesięć lat minęło od śmierci ojca. Dzisiaj stało się to, na co on czekał przez całe swoje życie. Zapewne tam gdzieś i on cieszy się razem z nami z tego, że te zbiory spełniać będą swoją funkcję. Zbiory mojego ojca powstawały wiele lat, wiązało się to z ciężką pracą, wyrzeczeniami oraz kosztami finansowymi. Zbierał, gromadził (…) Jesteśmy tutaj dzisiaj, to nasze rodzinne święto, dziękujemy, że możemy tutaj być i wspólnie z tego się cieszyć”.

Swoją wypowiedź Albert Radwan uzupełnił kreśląc krótko życiorys ojca – śp. Tadeusza Radwana:
„Genealogia naszej rodziny jest mi znana. Rodzina nie pochodziła z Zabłędzy. Dziadek, pradziadek i pra pra dziadek pochodził z Bieszczad, z Binarowej. Tam jednak nie znaleźli przestrzeni rozwojowej. Dziadek przyjechał tutaj wraz z dziećmi. Kupił 24 morgi pola, wybudował dom. Ojciec jako najmłodszy urodził się już w Zabłedzy. W maju 1940 roku, jako niespełna 16-letni chłopiec, został aresztowany przez Niemców. Osadzony został w tarnowskim więzieniu, w którym przebywał dwa lata. Następnie został przewieziony do Auschwitz-Birkenau, gdzie przebywał jeden rok. Z Auschwitz nie został zwolniony, lecz przewieziony do Buchenwaldu, gdzie doczekał końca wojny. Z Buchenwaldu osadzeni wywożeni byli na różne bardzo niebezpieczne prace m.in. w rejon Salzburga celem odminowywania i detonacji różnych niewypałów. W maju 1945 r. został przez Amerykanów oswobodzony. W 1947 r. przyjechał do Polski, zajął się malarstwem i rzeźbiarstwem, zbierał eksponaty i podróżował po świecie. Żył 78 lat, zmarł dziesięć lat temu, 23 czerwca 2003 r.”
Na uroczystości obecna była również córka śp. Tadeusza Radwana – Łucja Radwan oraz członkowie rodziny Państwa Radwanów.

Dar rodziny Radwanów dla Muzeum Miejskiego w Tuchowie
Przy tej okazji należy nadmienić, że w dniu 16 maja 2013 r. w sali posiedzeń Rady Miejskiej w Tuchowie oraz w domu Państwa Radwanów w Zabłędzy odbyło się oficjalne podpisanie umowy darowizny dzieł sztuki, rękodzieła artystycznego i użytkowego oraz zabytków kultury materialnej – „kolekcji” śp. Tadeusza Radwana dla Muzeum Miejskiego w Tuchowie. W imieniu darczyńców umowę podpisali Józefa Radwan żona Tadeusza Radwana, Albert Radwan syn oraz w imieniu Łucji Radwan na podstawie notarialnego pełnomocnictwa Albert Radwan. W imieniu obdarowanego Domu Kultury w Tuchowie: Dyrektor Janusz Kowalski i Z-ca Dyrektora Maria Kras. Umowę swoimi podpisami uwierzytelnili Burmistrz Tuchowa Mariusz Ryś oraz Przewodniczący Rady Miejskiej w Tuchowie Ryszard Wrona. Kolekcja śp. Tadeusza Radwana będzie prezentowana na wystawach tematycznych w Muzeum Miejskim w Tuchowie. Obecnie przygotowana jest wystawa retrospektywna jego zbiorów. Warto nadmienić, że przekazane zbiory liczą 2048 eksponatów.

Muzeum Miejskie w Tuchowie
ul. Chopina 10
33-170 Tuchów
tel/fax. 14 6 525 436
e-mail: muzeum@tuchow.pl
www.dk.tuchow.pl/muzeum/


Muzeum Misyjne powstało przy tuchowskim sanktuarium w 1975 roku. Zawiera eksponaty dostarczone przez misjonarzy redemptorystów pracujących w Ameryce Południowej, głównie w Argentynie, Brazylii i Boliwii. Ukazują one różnorodność życia i dorobku kulturalnego krajów misyjnych. Zbiory usytuowane są w sali kolumnowej, mieszczącej się przy sanktuarium, dzieląc jedno pomieszczenie z ruchomą szopką, skonstruowaną przez jednego z polskich redemptorystów. Zebrane eksponaty ilustrują różnorodność życia i dorobku kulturalnego krajów misyjnych. Muzeum zawiera także eksponaty flory i fauny wspomnianych terenów oraz przedstawia ich bogactwo naturalne. Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej to jedno z najstarszych i najliczniej odwiedzanych sanktuariów w południowo wschodniej Polsce, jest najważniejszym ośrodkiem kultu maryjnego w diecezji tarnowskiej. Do tego małego miasteczka co roku przyjeżdża ponad sto tysięcy pielgrzymów. Przy Sanktuarium działa również Muzeum Sanktuaryjne i Muzeum Etnograficzne. Muzeum Sanktuaryjne powstało w latach 1993-1994. Wśród eksponatów znajdują się dokumenty przybliżające przebieg rozbudowy kościoła, obrazy Matki Bożej Tuchowskiej, raporty z przeprowadzonych badań konserwatorskich obrazu oraz szaty liturgiczne z bogatymi haftami. Natomiast Muzeum Etnograficzne jest najmłodszym z muzeów istniejących przy sanktuarium. Powstało w 1997 roku z okazji 60-lecia istnienia Koła Pszczelarzy w Tuchowie oraz 400-lecia istnienia tuchowskiego sanktuarium. Treść wystawy związana jest ściśle z życiem, pracą i religijnością ludzi mieszkających na wsiach w okolicach Tuchowa. Z czasem zbiory zostały ubogacone przedmiotami codziennego użytku z minionych epok. Ofiarowali je zarówno mieszkańcy Tuchowa, jak i pobliskich miejscowości. Do najciekawszych eksponatów należy sprzęt do obróbki lnu, dawne narzędzia pracy rolniczej, lampy naftowe, ozdoby i inne przedmioty codziennego użytku w gospodarstwie rolniczym.
Źródło:http://www.museo.pl

Kontakt :

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
33-170 Tuchów
ul.Wysoka 1
tel. 14-63-27-200
e-mail: tuchow2@diecezja.tarnow.pl



W 1944 roku pod koniec wojny w rejonie Brzanki miały miejsce przynajmniej trzy katastrofy samolotowe, w których samoloty wojskowe uległy całkowitemu zniszczeniu, a członkowie ich załóg zginęli. Jednym z feralnych samolotów był samolot DAKOTA. Został on zestrzelony 15 grudnia 1944 roku i spadł na stokach Liwieckiej Góry. Do dnia dzisiejszego jednak nie ustalono ze stu procentową pewnością kim byli członkowie załogi, którzy zginęli. Mimo, iż był to samolot amerykański, nie lecieli nim żołnierze amerykańscy, ale raczej Rosjanie i być może Polacy, gdyż pod koniec wojny samolotami takimi latały mieszane załogi. Rozwikłaniem zagadki dotyczącej katastrofy samolotu zajmuje się Pan Roman Osika mieszkaniec Jodłówki Tuchowskiej, który zbiera również odnalezione w lasach na stokach Liwieckiej Góry pozostałości samolotu, które można obejrzeć w jego przydomowym małym muzeum.


Izba powstała w roku 2000 z inicjatywy pracowników GOK-u i zajmuje pomieszczenia Ośrodka Kultury w Rzepienniku Suchym. Zbiory „Zapiecka” to przede wszystkim relikty ludowej kultury materialnej. Są tu stroje ludowe, instrumenty muzyczne, plastyka obrzędowa, naczynia gliniane, pamiątki z wojen światowych, a także z czasów PRL-u. „Zapiecek” wspiera i uwiarygadnia działalność zespołów folklorystycznych wskrzeszających ludowe tradycje i obyczaje. Spotyka się w nim młodzież na lekcjach historii. Każdy kto tu przychodzi, wychodzi z wyobrażeniem jak kiedyś żyli mieszkańcy Rzepiennika. W oddzielnych salach Ośrodka Kultury prezentowane są wymiennie obrazy młodych twórców pochodzących z gminy Rzepiennik. „Zapiecek” można zwiedzać w godzinach pracy domu kultury.


Muzeum powstało w 1992 r. Mieści się w salach Domu Parafialnego. Jego twórcą był pierwszy proboszcz parafii i budowniczy kościoła Miłosierdzia Bożego ks. dr Władysław Bochenek. W muzeum zgromadzono dzieła sztuki z okresu XVIII – XX w. – zarówno o tematyce religijnej, jak i świeckiej. Na szczególną uwagę zasługują obrazy twórców młodopolskich: Wlastimila Hofmana, Jacka Malczewskiego, Franciszka Krudowskiego, Szymona Czechowicza, Ludwika Stasiaka. Muzeum posiada prace współczesnych artystów m.in. rzeźby Bronisława Chromego, Jerzego Bandury, Józefa Janosa artysty ludowego z Dębna, Jana Bajorka rzeźbiarza – kowala z Rzepiennika Strzyżewskiego. Liczne dzieła sztuki znajdują się w kościele oraz w jego otoczeniu. W bibliotece parafialnej zgromadzono książki autorstwa ks. dr Jana Bochenka oraz publikacje dotyczące Rzepiennika.